Jak zmienia się twarz wraz z wiekiem

Dlaczego skóra się starzeje?

Najbardziej wrażliwe na syndromy starzenia się są odsłonięte obszary skóry: twarz, szyja i dłonie, które wykazują zmiany związane z wiekiem w postaci zmniejszonej elastyczności tkanek i drobnych zmarszczek. Czasami pojawiają się zmarszczki z powodu mrużenia oczu od słońca i jasnego światła lub z powodu słabego wzroku. Wszyscy wiedzą, że po 25 latach na skórze człowieka pojawiają się pierwsze oznaki starzenia, a w wieku 30 lat stają się bardziej zauważalne. Wynika to z fizjologicznych zmian zachodzących w wewnętrznej strukturze skóry, kiedy warstwa podstawna naskórka staje się stopniowo cieńsza, a górna – rogowa warstwa skóry pogrubia się. Wraz z tymi zmianami skóra traci więcej wilgoci i staje się bardziej wiotka. Zarówno włókna elastynowe, jak i kolagenowe skóry zmieniają się, spłaszczają, tracą elastyczność, procesy odnowy komórek w nich ulegają spowolnieniu, co wpływa na elastyczność skóry. Na tle pogorszenia krążenia krwi w skórze zmniejsza się mikrokrążenie składników odżywczych w górnych warstwach naskórka. Zmienia się napięcie mięśni i skóry, mięśnie brody i czoła kurczą się, co prowadzi do powstawania zmarszczek, natomiast na policzkach rozluźniają się, co prowadzi do zwiotczenia, deformacji owalu twarzy i obniżenia kąciki ust.

Zmiany a wiek

W młodym wieku dużą rolę odgrywa podskórna warstwa tłuszczu na twarzy, dlatego twarz młodych ludzi jest zwykle okrągła i gładka. Warstwa tłuszczu utrzymuje kształt buzi. Stopniowo, z biegiem lat, ta warstwa staje się coraz cieńsza. Policzki bez podparcia tłuszczu szkieletowego zaczynają się rozciągać i opadać, nos staje się ostrzejszy, oczy i policzki opadają. Zmiany w wyglądzie nasilają się i pogłębiają znacznie w wieku 40. lat. Pogłębiają się fałdy nosowo-wargowe, na szyi powstają zdradliwe zmarszczki i pojawia się drugi podbródek. Często, ze względu na zwiększoną zawartość męskich hormonów płciowych – androgenów, dochodzi do wzmożonego porostu włosów nad górną wargą i brodą, czasami pojawiają się zaburzenia naczyniowe – trądzik różowaty, w postaci pajączków na skórze nosa, policzków i brody. Zmiany skórne związane z wiekiem po 50. roku życia stają się głębsze z powodu zmian w układzie hormonalnym kobiety, a przede wszystkim menopauzy. Brak żeńskiego hormonu estrogenu prowadzi do szeregu zmian w wyglądzie kobiety. Znacząco zmniejsza się krążenie krwi w skórze, co prowadzi do znacznego spowolnienia procesów regeneracji, skóra staje się sucha, wiotka i  cieńsza. Na skórze mogą pojawić się plamy pigmentacyjne. Pogłębiają się poziome „zmarszczki myśli” lub pionowe zmarszczki „skupienia” na czole, które nadają twarzy wyraz niezadowolenia. Pojawiają się cienie pod oczami, obrzęki, w postaci „worków”, wiotczeją górne powieki.

Chronostarzenie i fotostarzenie

Skóra jest zdana na łaskę dwóch głównych procesów – chronostarzenia i fotostarzenia. Starzenie chronologiczne jest uwarunkowane genetycznie i zależy od liczby przeżytych lat. Odpowiadają za nie czynniki genetyczne, odżywianie, gospodarka hormonalna czy tryb życia. Główne komórki skóry —  fibroblasty — wraz z ilością przybywających nam lat tracą swoją aktywność i zdolność do odpowiedniej syntezy istotnych składników —  kolagenu, elastyny i kwasu hialuronowego. Ponadto z jednej strony pogarsza się mikrokrążenie krwi w skórze, która staje się sucha, cienka, blada, z szarawym odcieniem. Z drugiej strony w wyniku naruszenia funkcji drenażu może wystąpić obrzęk, skóra wygląda na zwiotczałą, luźną.

Negatywne zmiany zachodzące w skórze podczas fotostarzenia nakładają się na procesy chronostarzenia i tym samym przyspieszają jej rozwój. Fotostarzenie zależy od czasu trwania i intensywności ekspozycji na promienie ultrafioletowe, a także genetycznie uwarunkowanej zdolności skóry do syntezy barwnika melaniny, która tworzy się w celu ochrony przed ich destrukcyjnym działaniem. Światło ultrafioletowe wyzwala w skórze kaskadę reakcji rodnikowych, co prowadzi do nieodwracalnych zmian, które można zaobserwować jeszcze przed pojawieniem się oznak starzenia chronologicznego.

Owal twarzy

Owal twarzy nieuchronnie zmienia się wraz z wiekiem. Bliżej czterdziestki prawie każda twarz zaczyna „zsuwać się w dół”, policzki tracą turgor i opadają, pojawia się podwójny podbródek i fałdy na szyi. Przyczyną naruszenia owalu twarzy jest połączenie wielu czynników, od negatywnych wpływów zewnętrznych po zmiany hormonalne i endokrynologiczne w organizmie.

Do głównych czynników prowadzących do zniekształcenia owalu twarzy należą:

• -  Wraz z wiekiem zmniejsza się produkcja elastyny i kolagenu w skórze.
• -  Zmniejszenie intensywności procesów metabolicznych i spowolnienie regeneracji komórek.
• -  Szkodliwe działanie promieniowania ultrafioletowego, zanieczyszczonego powietrza i innych czynników środowiskowych.
• -  Naturalne działanie grawitacji.
• -  Dziedziczna predyspozycja do takich zmian.

Nasze twarze nie są jedynie procesem biologicznym. Oczywiście nie możemy zmienić naszych genów ani hormonów, ale dzięki rozwojowi osobowości i poczucia własnej wartości z naszej twarzy może promieniować coś ważniejszego niż młodość i uroda.